|
۱ - کودک شعر
ساده
چون کودک نگاه تو،
که همه را به همدلی فرا می خواند.
کوتاه
چون آه من
که در حسرت فروخورده ای،
غرقه شده ام
پاک،
چون شیره جان یلدا - مام مهر-
که به منش خورانده اند .
نگاه کن
شعر من
چه کودکانه
در کوچه ها می دود.
21/2/88
۲ - مویه
برای محمد رضا لطفی
سیم ها
با نای من سخن می گویند
و بر کاسه تار
خونابه دل من
لب پر می خورد
زخمه اش
نازک ترین استخوان سینه من است
و کوکش
با انحنای صبرمن گره خورده است.
انگشت های او
چشم های من میشود
15/9/87
نوشته شده توسط محمد مهدی حسنی در 88/03/03 ساعت 8:52 | لینک ثابت |
|
